เรื่องนี้ หากมีใครบอกว่าไม่เคยได้ยิน คงจะเรียกได้ว่า เชยอย่างยิ่งละคับ (ขนาดกิมจิยังเคยได้ยินเลย หุหุ - -") ก็เค้าออกจะโฆษณาบ่อยซะขนาดนั้น
กิมจิก็เลยไปหาซื้อนิยายเรื่องนี้มาอ่าน (จนได้) ... ปกติแล้วกิมจิน่ะไม่ค่อยชอบดูหนังดูละครสักเท่าไหร่หรอกคับ ถ้ามันมีหนังสือให้อ่านได้ เพราะหนังสือน่ะ อ่านอย่างมากก็วันสองวันก็จบแล้ว แต่ถ้าเป็นละครต้องตามดูกันทีเป็นเดือน ๆ เชียว ...
แรกเห็นโฆษณาก็นึกว่า จะต้องเป็นหนังผีน่ากลัว ๆ แต่ที่ไหนได้ ... หึหึ
(ไม่รู้ว่าในละคร จะเหมือนหรือต่างจากในหนังสือแค่ไหนนะคับ)
แต่ก็เป็นเช่นดังในเรื่องจริง ๆ คับ คนเราน่ะเป็นไปตามที่จิตปรารถนา หรือเป็นไปตามแรงอธิษฐาน
คนโบราณเค้าถึงไม่ให้อธิษฐาน หรือแม้แต่สาบานอะไรมั่วซั่วไงคับ
ในสมัยพุทธกาลก็มีเหมือนกัน
ประเภทที่ว่า มีคนเอาจีวรมาถวายพระท่านหนึ่ง ญาติท่านก็นำจีวรนั้นไปทำมาใหม่จนได้เป็นผ้าเนื้อดี สวยสดงดงาม ท่านก็ติดใจ แต่ไม่ทันได้ใส่ เพราะป่วยเสียก่อน แล้วก็ไม่ได้ใส่ เพราะในที่สุดก็มรณภาพ
พอมรณภาพปุ๊บ ด้วยจิตที่ติดใจผ้านั้น ก็เลยไปเกิดเป็นเล็น อาศัยอยู่ในผ้านั้น พอพระภิกษุรูปอื่นมาหยิบผ้านั้นไป (เพราะพระภิกษุองค์ที่เป็นเจ้าของตายแล้ว ผ้านั้นก็ถือว่าไม่มีเจ้าของ เป็นของสงฆ์ไป) เล็นก็ร้องว่าพระรูปนั้นว่า เป็นขโมย ๆๆๆๆ
แต่พระไม่ได้ยิน ถึงได้ยินก็คงฟังไม่รู้เรื่อง
แต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ยิน และรู้เรื่อง จึงตรัสสั่งให้พระภิกษุเอาผ้านั้นไปวางคืนที่เดิม เจ็ดวันให้หลังค่อยกลับไปเอา
เจ็ดวันผ่านไป เล็นก็ตาย ด้วยบุญที่ได้บวชเรียนปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เล็นตัวนั้นเลยไปเกิดเป็นพรหม (ชั้นไหนไม่ทราบ ... จำไม่ได้)
พระภิกษุถึงไปเอาผ้านั้นมาใช้ได้
อืมมม ... คุยเรื่อง "นางบาป" กลายเป็นเรื่องอื่นอีกแระ -"-
กิมจิเนี่ย หลงประเด็นเรื่อยเชียว
จบดีก่า
